De moeder·Gastblog

Gastblog – Moeder zonder moeder

Naar aanleiding van moederdag schreef Anne een gastblog over moeder zijn zonder moeder. Haar beleving als moeder zonder moeder. In de hoop dat andere moeders zich hierin herkennen.

Mijn moeder werd ziek

21 jaar was ik, het moment dat wij hoorden dat mijn moeder ongeneselijk ziek was ; uitgezaaide longkanker , beter worden lukt niet meer , het was een kwestie van uitstellen d.m.v. chemo’s en bestralingen , en verder ; wachten op de dag dat die rot kanker het zou winnen.

Dit hele proces hebben we samen beleefd, van het begin tot eind hebben we alles gedeeld, en alles gedaan wat we konden om haar laatste maanden zo fijn mogelijk te maken.

Afscheid

We hebben echt intens genoten van de momenten samen, veel gepraat ver vroeger en over later. Ze heeft zelfs een soort documentaire over haar en het ziek zijn gemaakt. Wat moet het moeilijk voor haar geweest zijn om dit te doen, de onmacht hoor je in ieder woord, wat had ze het graag anders gezien.

In die tijd besefte ik me niet hoe groot haar verdriet was, hoe zij vocht met haar eigen gedachten, nu, na zelf moeder te zijn geworden kan ik me dat heel goed voorstellen. Verschrikkelijk.

Nu 6 jaar , 7 maanden en 16 dagen geleden was daar de dag, samen in het bijzijn van mijn broer en tante zagenwe haar dr laatste adem uitblazen. Heftig , daar lag ze ; de liefste persoon op aarde , weg.. mijn moeder is weg, het is over , klaar.

Nu ben ik zelf moeder

Nu ben ik 28 jaar en ondertussen moeder van een dochtertje van 3. Een moeder zonder moeder.. ik had nooit gedacht dat dit zo moeilijk zou zijn.. sinds ik moeder ben lijkt het alsof ik mijn moeder nog 100x erger mis. Je denkt dat je het na een aantal jaar een plaats hebt gegeven, maar dit blijkt heel anders te zijn.

Je mist een basis en bij het krijgen van kinderen word je daar hevig mee geconfronteerd.

Sinds de geboorte van mijn dochter leef ik met een soort angst, een angst dat ik ook ooit ziek word, en ze dan moet opgroeien zonder moeder. Elk uitstapje wat we samen maken / elke verjaardag ; er moet een foto gemaakt worden van ons.. want stel , ik kom te overlijden, dat zei dan maar herinneringen van mij heeft.

Het blijft een gemis

Het blijf tot nu toe altijd met ups en downs gaan, het ene moment ben ik de positiviteit zelve en het andere moment zijn er tranen. Ik geniet met volle teugen van mijn meisje. Het is absoluut niet dat ik niet vrolijk ben, of niet kan genieten van het leven, maar er hangt altijd een klein donker wolkje in de lucht. Het gevoel dat het niet klopt, dat het anders had moeten zijn, blijft. Zal dat ooit verdwijnen? Ik heb geen idee..

En natuurlijk heb ik een geweldige partner, een vader, lieve familie en vriendinnen, maar zij zijn allemaal niet mijn moeder. En begrijp me niet verkeerd, al leefde mijn moeder nog hoefde we nog niet elke dag contact te hebben , dat hebben we nooit gedaan, maar die band tussen moeder en dochter die kan niemand vervangen.

Bedankt voor het lezen.

Groetjes Anne !

Lieve Anne, bedankt dat je dit mooie en aangrijpende verhaal met ons wilde delen.


Wil jij ook een gastblog schrijven voor mamajezzblog? Stuur dan een berichtje via het contactformulier.

Een gedachte over “Gastblog – Moeder zonder moeder

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s