Gastblog·Persoonlijke verhalen

Gastblog – Bevallingsverhaal van Grietzen

Grietzen beviel met precies 40 weken van haar 2e kindje. De bevalling ging zo snel, dat zelfs de verloskundige niet op tijd aanwezig was. Ze deelt graag haar prachtige bevallingsverhaal met ons!

40 weken zwanger

Vrijdag 19 Augustus 2016 ik was precies 40 weken zwanger.
s ‘Morgens werd ik wakker van de wekker van mijn man. Ik had nog nergens last van. Mijn man is naar zijn werk gegaan. (62 km enkele reis).

Rond half 8 heb ik mijn man geappt dat ik last had van (lichte) weeën.
Om 9 uur geappt of hij toch thuis wou komen. Hij gaf aan ‘ik ruim de spullen op en kom die kant op’. Om kwart over 10 was hij thuis. De auto op het parkeer terrein verderop geparkeerd. (Achteraf een goed idee omdat schoonouders langs waren gereden, ze hebben de auto nooit zien staan op het parkeerterrein)
Om half 11 heb ik de verloskundige gebeld om door te geven dat ik lichte weeën had. (Dat is de afspraak overdag bij de verloskundige omdat het een kleine praktijk is)

Als de weeën heviger werden dan zou ik haar bellen zodat ze langs kon komen. Om half 12 mijn ouders gebeld. Zodat zij de oudste konden ophalen. Eerst geen gehoor. Uiteindelijk mijn vader aan de lijn hij zei ‘ik was buiten en je moeder is te zwemmen. Maar ik kom er aan’. 10 minuten later was hij hier. ndertussen is het bij 12.00 uur.
Mijn vader is net weg met dochter toen de weeën heftiger werden.

De verloskundige komt langs

De verloskundige gebeld. Zij komt om 12.30 uur.
De verloskundige toucheert mij ik heb 2 cm ontsluiting dat valt mij wel een beetje tegen. Ook ligt de baarmoeder mond nog ver na achteren (dat is een teken dat het nog lang duurt voordat de bevalling begint). De verloskundige zegt ‘probeer nog maar wat te slapen, je mag wel paracetamol nemen’. Ze geeft aan dat ze rond 16.00 uur wel weer komt. Ik probeer nog wat te slapen maar dat lukt niet echt.

En toen ging het ineens heel snel!

Iets na 13.00 uur dacht ik dat ik moest poepen. Dus naar de wc maar dat wou niet.
Maar weer naar bed. Onder tussen sta ik een paar keer stil en puf ik de weeën weg. Om 13.30 uur zeg ik tegen mijn man dat ik persdrang heb. Hij kijkt mij aan en zegt ‘dat kan toch niet, de verloskundige is nog maar een uurtje weg’. Ik zeg tegen hem dat ik wel eens hoor dat sommige bevallingen heel snel gaan.

Ik zeg tegen hem ‘bel de verloskundige maar’.
De verloskundige vraagt nog of ik niet moet poepen 😂. Ze zei ‘ik kom zo die kant op’. Ze had nog spreekuur op de praktijk. Ze zegt tegen mijn man dat hij de kraamzorg vast kan bellen.

Ongeveer 10 minuten later zeg ik tegen mijn man ‘bel haar maar weer’. Hij belt de verloskundige en zegt tegen haar ‘er is hier iemand in PANIEK!’.
Toen dacht de verloskundige nu moet ik toch wel heen, want paniek past niet bij Grietzen.

De verloskundige is onderweg

Niet veel later breken mijn vliezen en mijn man zegt ‘ik zie het hoofdje!’.
Dus weer de verloskundige gebeld (zij zit ondertussen al in de auto). De verloskundige geeft nog door dat ik moet zuchten i.p.v. persen. Maar ik dacht, jullie kunnen mij wat 😂. De verloskundige blijft aan de lijn. Mijn man heeft de telefoon op luidspreker gezet en op bed gelegd. De verloskundige geeft mijn man tussendoor aanwijzingen.

Om ongeveer 14.11 uur is Brecht er al! Ze maakt geen geluid dat is ook wat de verloskundige “hoort”. Ze zegt tegen mijn man ‘pak handdoeken en wrijf haar warm’. (Doordat het allemaal zo snel ging en ik bij de oudste in het ziekenhuis bevallen ben had ik geen handdoeken klaar gelegd gelukkig was de keuken dichtbij). Mijn man rent naar de keuken en pakt handdoeken en wrijft haar warm. Brecht begint direct te huilen. (In alle haast bleef mijn man met zijn shirt achter de deurklink hangen dus zijn shirt scheurde 😅)

3 minuten later arriveerde de verloskundige en nog iets later de kraamhulp. Later vraagt de kraamhulp hoe heet ze? Ik kijk mijn man aan en zegt ‘zeg jij maar welke naam’. Wij hadden namelijk de hele zwangerschap de naam Berber totdat wij 3 dagen voor de bevalling nog een barbecue bij mijn ouders hebben en mijn zus de naam Brecht opperde. Toen zeiden wij later thuis tegen elkaar dat is ook een mooie naam. Mijn man zei ‘als ze geboren is dan kijken wij welke naam bij haar past’ 🥰.

Dus de verloskundige en kraamverzorgster waren net te laat! Ik ben zo trots op mijn man dat wij het met z’n tweeën gered hebben. (En de verloskundige aan de telefoon 😉)

Lieve Grietzen, bedankt voor het delen van jouw bijzondere bevallingsverhaal. Knap dat jullie dit zo met zijn tweeën hebben gedaan!


Wil jij ook jou (bevallings-) verhaal delen of een andere ervaring als ouder? Dat kan via een gastblog! Laat een reactie achter via het contactformulier.

Lees ook; bevallingsverhaal van Daniëlle.

2 gedachten over “Gastblog – Bevallingsverhaal van Grietzen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s